De Groei-Curve als kompas voor verandering

De Groei-Curve als kompas voor verandering

Waarom specialisten onmisbaar zijn in een team

De Groei-Curve als kompas voor verandering

Ecologische patronen: de Groei-Curve als kompas voor verandering

16 oktober 2020

Deze zomer las ik het fascinerende boek The Year 1000 geschreven door Valerie Hansen, hoogleraar geschiedenis aan Yale. Ze neemt je mee op wereldreis rond het jaar 1000 en beschrijft hoe globalisering toen al begon (!). Zo waren de Vikingen bijvoorbeeld al in Amerika te vinden 400 jaar voordat Columbus voet aan wal zette op het continent.

Ontdekkingsreizen rond het jaar 1000 zaten vol onzekerheden en leidden tot grote veranderingen in het internationale verkeer van personen, goederen en ideeën. Men stelde daarom vragen over die onzekerheid, over groei en verandering. Vragen die we nu nog steeds stellen. Hoe navigeer je verandering? En hoe haal je waarde uit mogelijkheden en uitdagingen? Hoe ga je om met andersdenkenden, nieuwe ideeën en verschillende perspectieven? Hoe benader je nieuwe situaties en onzekere tijden? 

Wij gebruiken in ons werk de Groei-Curve als houvast. Het is een ecologisch patroon dat een gegeven is. Bij zowel een grasspriet als een multinational komt de beweging van de Groei-Curve steeds terug. Het patroon geeft ons de inzichten om wendbaar en weerbaar in de wereld te staan. Hansens boek laat zien dat het principe van de Groei-Curve niet nieuw is. De les die we volgens haar van onze voorouders kunnen leren, klinkt ons als organisatie-ecologen als muziek in de oren: 

Het succesvol navigeren van verandering staat of valt met het vermogen om je aan te passen aan nieuwe situaties en open te staan voor het onbekende.

Aanpassen aan een nieuwe situatie kon heel praktisch zijn: Zo vroeg een vreemd klimaat om andere overlevingsstrategieën. Vergelijk het Thulevolk (voorouders van de moderne Inuit) bijvoorbeeld met de Noorse ontdekkingsreizigers. De Noren misten een cruciale vaardigheid om te kunnen settelen in het nieuwe land: 

“The Thule were able to move all the way from Alaska to eastern Canada and then to Greenland because of their superior ability to hunt seals – even in winter. This skill set allowed the Thule to displace the Norse settlers, who were less able to adapt to the harsh conditions and retreated back to Iceland.

Met het verleden in je rugzak op ontdekkingsreis naar het onbekende

Nieuwe omgevingen bieden dus uitdagingen, maar ook mogelijkheden. Zowel toen als nu is het van belang om goed te bepalen wat er nodig is om op de juiste manier en op het juiste moment op kansen te acteren:

“…close attention to one’s environment and the willingness to wait for the right moment can reap dividends…”

Volgens Hansen laat het verleden zien dat we het beste kunnen reageren op het onbekende door open te staan voor die kansen. Hierin zien we weer de interactie op de Groei-Curve: enerzijds laten we ons informeren door bestaande structuren en anderzijds verwelkomen we het onbekende om te kunnen blijven vernieuwen. Deze beweging van feedback en feedforward gaat hand in hand:  

“Some Vikings killed the indigenous people sleeping under canoes without even checking to see if they were dangerous. On other continents, those who encountered strangers took their time, greeted strangers patiently, and traded their belongings for whatever goods their new acquaintances offered. Some of the most successful learned new languages and forged trading relationships across huge distances. True, globalization didn’t benefit everyone who experienced it. But those who remained open to the unfamiliar did much better than those who rejected anything new. That was true in the year 1000, and it’s just as true today.”

Marjan Pantjes
mpantjes@human-insight.com
in samenwerking met Zeldi Storni